به همین راحتی ۲۰ سال گذشت! ۲۰ سال قبل رمل های فکه شاهد بودند، مردی از فرزندان حضرت روح الله چگونه به آسمان پر کشید. ۲۰ سال گذشت و همچنان و به سرعت می گذرد این زمان. عجب زمانه ای شده است که سالروز شهادتش می آید و حرفی از او زده نمی شود! خدا وکیلی نمی شود فیلمی ساخت مثلا در همین شبکه های مختلف تلویزیونی، که بچه های نسل های ۴ و ۵ انقلاب بشناسند سید شهیدان اهل قلم را؟! نه نمی شود! می دانی چرا؟ خب اگر بشناسند این اسطوره را باید تمام آثار او هم به تصویر کشیده شود!

معلوم است که بعضی ها نمی خواهند صدای آوینی شنیده شود! اصلا می دانی رفیق! صدای سید شهیدان اهل قلم بعضی ها را آزار می دهد! اعصابشان را خرد می کند! می بینید؛ همه مثل ما نیستند که دلشان برای گنجینه آسمانی آوینی تنگ شود! همه مثل ما سنگ او را به سینه نمی زنند! این روزها که می آید دل ما هم برای گوشه ای از سرزمین فکه تنگ می شود! گوشه ای که رملهای آن حکایت پرواز آن مرد آسمانی را خوب تعریف می کنند! آنهایی که دوست ندارند صدای آوینی را بشنوند احتمالا پای صحبت این رمل های داغ دیده ننشسته اند! تا بشنوند از مردی که کلامش آسمانی بود!

آوینی اینجایی نبود! آوینی مردی بود که از آسمان آمده بود و بازگشت به آنجایی که باید می رفت! زودتر از اینها هم باید می رفت ولی خب او مانده بود تا روایت کند حماسه کربلای ایران را! تا توسعه غربی ومبانیش را او به ما گوش زد کند آن زمانی که خیلی ها در تب غربگرایی خیال پردازی می کردند!  انگار آوینی مانده بود تا با آغازی بر یک پایانش انقلاب را بهتر به ما فهم کند ! کلام او نه از جنس دنیا که از جنس عاشورا بود. جنس عاشورا یعنی خلق حماسه! آوینی را که می خوانی “کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا” را هم بهتر می فهمی! می دانی که برای عاشورایی شدن باید حسینی شد و برای حسینی شدن باید سوخت تا پای کار ولایت بمانی!

آوینی تجسم ولایت مداری بود در عصری که خیلی از گنده ها لنگ زدند! سید خوب می دید امروز را ! او جنگ نرم را از همان ابتدای دهه هفتاد فهم کرده بود! می دید آنهایی که مدعی این انقلابند چگونه به ولی خود پشت می کنند. آخر آوینی خوب داستان کربلا را بلد بود! ۲۰ سال گذشت و هنوز وقتی آیینه جادوی او را می خوانی انگار همین حالاست که برایت دارد حرف می زند! می بینی این که می گویند شهید زنده است یعنی همین! یعنی ۲۰ سال از شهادتش گذشته است و تو هنوز او را احساس می کنی ! صدای قهقهه مستانه اش را در شادی وصلولش می شنوی !

آوینی زنده است چون فتح خونش هنوز در بازار یافت می شود. چون روایت فتح اش قلوب هر انسان آزاده ای را بیدار می کند. آوینی زنده است چون گنجینه آسمانی اش برای سالها نقل می کند حماسه آفرینی های فرزندان روح الله را ! اصلا آوینی چون اهل حماسه است زنده می ماند برای همیشه­ی تاریخ! حماسه همیشه تاریخ ساز می شود . مثل عاشورا ! عاشورا بیش از آنکه داستان مظلومیت حضرت اباعبدالله باشد قصه حماسه آفرینی مردانیست که ۱۴۰۰ سال است به تاریخ هویت دادند و جنس مردان خمینی نیز این گونه بود.

آوینی برای این است که زنده می ماند و تاریخ برای همیشه نام او را خواهد شنید حتی اگر عده ای نخواهند و دردشان بیاید! آیینه جادوی او را می خوانند مردم حتی اگر دل ذوب شدگان در هالیوود نخواهد! آری ۲۰ سال گذشت و به سرعت می گذرد و آوینی همچنان حماسه می آفریند!